Anneke van Dok: Ook in Zaanstad rook het niet fris

Niets is zo vluchtig als slecht nieuws, want de volgende dag gebeurt er weer iets rampzaligs. Omdat een bericht in Trouw mijn verontwaardiging een week in stand hield, wil ik u er graag bij betrekken.

De (oud)docenten Nederlands Marianne Bauman (werkte in Zaandam) en Danielle Robben schreven namens hun collega’s een petitie aan het nieuwe kabinet, waarin ze de kwaliteit van de taallessen aan nieuwkomers aan de orde stelden.

Ze lichtten de deksel van een beerput, waardoor een ondoorzichtige brij, die marktwerking heet, kwalijk begon te ruiken: slechte beloning (14 euro per uur is geen uitzondering), ongeschikte accommodaties, wankele rechtsposities en lage slagingskansen, veroorzaakt door bureautjes die leraren afknepen om een order binnen te halen, borrelen uit hun manifest op.

Wees niet bang, ditmaal voelt u de gevolgen van wanbeleid niet meteen in uw portemonnee, want de cursist betaalt de prijs. Wanneer hij het inburgeringsdiploma niet haalt, krijgt hij het leergeld niet vergoed.

Gelukkig staat Nederland niet alleen aan de schandpaal. Ik hoorde donderdag op een Duitse radiozender dat het in ons buurland ook slecht gesteld is, met een slagingspercentage van rond de vijftig procent.

Toch is mijn jeremiade geen ver van mijn bedshow, want ook in Zaandam hing er een onfris luchtje. Het toilet in een ‘schoolgebouw’ was zo vies dat de docent hem eerst moest schoonmaken voor hij aan de Nederlandse les begon.

Ik weet het: dit wordt geen lekker stukkie. Als ik een fotootje van het eerste tandje van mijn kleindochter op facebook zet, wordt het honderd keer geliked, maar op mijn melding van het bericht in Trouw reageerden alleen mijn trouwste vrienden.

Geachte nieuwe minister van Onderwijs: lees de petitie van uw leraren Nederlands met aandacht en ontferm u over hun leerlingen. Breng het Nederlands als Tweede Taal terug waar het thuishoort: bij uw ministerie en onder het toezicht van uw strenge inspecteurs.

Misschien vindt u van alle zorgvuldig opgebouwde methodes en vakkennis nog iets terug in de vergeten kast van een vroegere ROC- school. Als u iets meer salaris biedt dan het uurloon van een werkster, krijgt u er wellicht weer degelijk opgeleide specialisten voor terug.

Anneke van Dok

Ik was vroeger voorzitter van de Commissie Opvang en Integratie van Vluchtelingenwerk Nederland, maar als staatssecretaris van Economische Zaken werd ik medeverantwoordelijk voor de marktwerking, die nu te ver is doorgeschoten.
Mijn man, Paul, was leraar Nederlands als Tweede Taal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *