Anneke van Dok: Het pontje

Ik kijk reikhalzend uit naar de nieuwe theatershow van Freek de Jonge in het Zaantheater. Ik ben zo blij als blik met de kaartjes, die ik bemachtigde. Ik heb ze veilig opgeborgen op een plekje, dat in mijn geheugen gegrift staat.

Hoewel ik hem nooit heb ontmoet, is Freek toch een oude bekende uit mijn jeugd.  Hij was bevriend met de vrienden van Paul en hij collecteerde net als ik voor een goed doel. Ik voor Humanitas, hij voor een nieuw onderkomen voor zijn lieveheer. De Paaskerk is mede dankzij zijn gerammel tot stand gekomen. In zijn boekje Zaansch Veem staat de route van zijn collecte beschreven. Ik heb dat zo goed onthouden, omdat ik met mijn bus dezelfde straten doorliep, maar dan van oost naar west.

We stonden allebei voor hetzelfde dilemma: omlopen over de Wilhelminabrug of een duppie (of was het een stuiver) uit de bus peuteren voor het pontje bij het Ruiterveer. Hij had een goede reden, omdat de kruimeldiefstal winstgevend was voor zijn goddelijke missie. Over de brug was het immers een heel eind om, en rond de sluis waren nauwelijks huizen, waar je aan kon bellen. Ik moest iets langer piekeren om mijn geweten te sussen, want Humanitas verleent absolutie noch vergeving. Een humanist moet het nu eenmaal zelf uitzoeken in het leven. Toch nam ik dezelfde beslissing en liet me lekker overvaren.

Zijn eerste cabaret Neerlands Hoop in Bange Dagen met Bram Vermeulen zal ik nooit vergeten. Niet vanwege dat pontje maar omdat het zo verrassend anders was dan de kleinkunst die ik kende. Blijkbaar had hij die ambitie al op het Zaanlands Lyceum. Een paar weken geleden, zo meldde De Orkaan, zocht Freek contact met Tijs Stolk. Die medeleerling had hem, tijdens een kleinkunstwedstrijd van het de Zaanlandse Lyceum Vereniging (ZLV) met goocheltrucs verslagen. Mijn neef Ruud Plooijer deed ook mee aan de wedstrijd, maar kon Tijs evenmin verslaan.

Ikzelf speelde een paar jaar later mee in het ZLV-cabaret. Samen met Marie- Loes Reek, Ike van Nieuwenhuizen, Wim Loots, Henk Dijkman, Ot Louw, Mario Hendriks en Dik Teeuwen. Als ik een fout heb gemaakt in de spelling van hun namen, mag u dat gerust toeschrijven aan mijn hoge leeftijd. Ik vier deze week namelijk mijn zeventigste verjaardag.

Ik vind het hartstikke leuk, dat Freek de Zaan niet vergeten is en naar Zaanstad komt. Niet alleen met zijn nieuwe theatershow in het Zaantheater, maar ook met een expositie in het gemeentehuis over zijn jeugd. Aan de hand van door hem zelf uitgezocht archiefmateriaal. Wie aan de Zaan getogen is, keert steeds weer terug.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *